Διεθνής Εταιρεία Γουίνικοτ - Ελληνική Ομάδα
                                   International Winnicott Association - Hellenic Group

Εκδηλώσεις


Παλαιότερες Εκδηλώσεις

Η Ελληνική ομάδα της International Winnicott Association
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδας
Και οι εκδόσεις Γαβριηλίδης

Με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του
Patrick Avrane «Ένα παιδί στον ψυχαναλυτή»
(εκδόσεις Γαβριηλίδης, σειρά Γραφές της ψυχανάλυσης, μετάφραση Νίκος Παυλάτος)

Διοργανώνουν τη διημερίδα :  «ΕΝΑΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ»

στο πλαίσιο της οποίας ο συγγραφέας θα μιλήσει στο Αμφιθέατρο του Γαλλικού Ινστιτούτου με θέμα:

ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ

Τι συμβαίνει όταν ένας ψυχαναλυτής συναντάει ένα παιδί ή έναν έφηβο; Πως προχωράει αυτή η συνάντηση και ποια σημασία παίρνει και για τους δύο; Ο Πατρίκ Αβράν στο βιβλίο του «Ένα παιδί στον ψυχαναλυτή» διατρέχει αυτά και άλλα ερωτήματα καθώς ήδη από το 1925 ο Φρόυντ έγραφε πως: «Τα παιδιά έχουν γίνει το κύριο θέμα της ψυχαναλυτικής έρευνας και έτσι έχουν αντικαταστήσει σε σημασία τους νευρωτικούς από τους οποίους ξεκίνησαν οι μελέτες της.» Έτσι εκτός από την ίδια τη συνάντηση και τη σημασία της, που μπορεί να επεκταθεί και στη συνάντηση του ψυχαναλυτή με το παιδί μέσα στον ενήλικο, τίθεται το ερώτημα της σημασίας της ψυχανάλυσης των παιδιών για την ίδια την ψυχανάλυση. Στην ομιλία του ο Πατρίκ Αβράν θα φωτίσει αυτά τα ερωτήματα και το πώς διαμορφώνουν τη στάση ενός ψυχαναλυτή σήμερα.

Συνομιλητής: Νίκος Παυλάτος (ψυχαναλυτής), Συντονιστής: Θανάσης Χατζόπουλος (ψυχαναλυτής)

Ο Πατρίκ Αβράν είναι ψυχαναλυτής και συγγραφέας. Υπήρξε μέλος της Ecole freudienne de Paris. Είναι τακτικό μέλος και πρώην πρόεδρος της Société de Psychanalyse Freudienne. Εργάστηκε ιδιωτικά και σε πλαίσια για παιδιά και εφήβους. Έγραψε: Ένα ντιβάνι για τον Φιλέα Φογκ, Aubier, 1988, Ιούλιος Βερν, Stock, 1997, Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγιύ, μοναχικός και μοναδικός, Desclée de Brouwer, 2000 ; Campagne-Première, 2005, Σέρλοκ Χολμς και Σία, ντετέκτιβ του ασυνειδήτου, Louis Audibert 2005 ; Campagne-Première, 2012. Οι δειλοί, Seuil, 2007, Η Λαιμαργία. Ο Φρόυντ στην εστία, La Martinière , Points-Seuil; Ναρκωτικά και αλκοόλ. Ένα ψυχαναλυτικό βλέμμα, Campagne-Première, 2008, Οι απατεώνες. Να εξαπατάς τον κόσμο σου, να εξαπατάς τον εαυτό σου, Seuil, 2009, Οι θλίψεις του έρωτα, Seuil, 2012, Οι ενοχλητικοί πατέρες, PUF, 2013, Μικρή ψυχανάλυση του χρήματος, PUF, 2015.


28 και 29 Νοεμβρίου 2014 - "Η Νεωτερικότητα του D.W. Winnicott"
με την Laura Dethiville ψυχαναλύτρια, μέλος της Εταιρείας Φροϋδικής
Ψυχανάλυσης (SPF, Γαλλία), αντιπρόεδρο της International Winnicott Association

Αναλυτικό πρόγραμμα διημέρου

 


Νέα κυκλοφορία βιβλίου:

Δ.Τ.ΣΕΙΡΑ: ΓΡΑΦΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗΣ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ, ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΣΕΙΡΑΣ: ΘΑΝΑΣΗΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ


Περιγραφή

Το ανά χείρας βιβλίο του Πατρίκ Αβράν είναι ένα έργο διαλόγου μεταξύ ψυχαναλυτικής πρακτικής και θεωρίας με παιδιά και εφήβους. Η δημοσιοποίηση των περιπτώσεων, η έκθεση της αναλυτικής εργασίας στην κριτική και τα σχόλια του κοινού γίνονται με τέτοιο τρόπο, ώστε ο αναγνώστης αισθάνεται ότι ο συγγραφέας σκέπτεται συνέχεια τους αναλυόμενους με παρούσα στον νου του τη διάκριση ατόμου και υποκειμένου. [...] Το παιδί που υποφέρει από συμπτώματα, εμπόδια στο να μπορέσει να αναπτυχθεί σύμφωνα με την <<εν δυνάμει ενέργεια του>>, μπορεί να υποκειμενοποιήσει τα συμπτώματα αυτά, εάν ο αναλυτής του απευθυνθεί σε ένα ορισμένο πλαίσιο τοποθετημένο εξαρχής έξω από το κείμενο των στερεοτύπων-φορέων της προσδοκίας του φαντασιακού άλλου, που ενσαρκώνουν κατά κανόνα οι γονείς αλλά και το σχολείο ή οι ειδικοί της παιδικής ηλικίας. Προκειμένου η ανάλυση του παιδιού και του εφήβου να έχει πρόσβαση σε αυτό το μυστήριο όπου φύεται το σύμπτωμα, μυστήριο που βρίσκεται όχι μέσα στο παιδί, ούτε μέσα στους γονείς, αλλά στον ενδιάμεσο χώρο όπου υφαίνεται η κατιούσα γενεαλογική σχέση, η σχέση του γονιού προς το παιδί και η σχέση των γονέων με τις προηγούμενες γενεές. Δεν υπάρχει αυστηρό πρωτόκολλο, η τεχνική –η τέχνη- πρέπει να είναι πολύ εύπλαστη, το πλαίσιο εύκαμπτο, η επινόηση πάντα ενεργή.

Ο Πατρίκ Αβράν είναι ψυχαναλυτής. Υπήρξε μέλος της Ecole Freudienne de Paris. Είναι τακτικό μέλος και πρώην πρόεδρος της Société de Psychanalyse Freudienne.

 

Κυκλοφορεί:

Laura Dethiville, Ελίζα Νικολοπούλου, "Συνομιλώντας για τον D.W.Winnicott και την κλινική του"
εκδόσεις Γαβριηλίδης 2014, Γραφές της Ψυχανάλυσης / Επιχειρήματα

«Είναι αδύνατον να “ορίσει” κανείς τις έννοιες του Γουίνικοτ. Μπορεί μόνο να τις “διηγηθεί”. Έχουν τη δική τους ζωή και μερικές φορές μπορούμε μόνο να τις ακολουθήσουμε, προσπαθώντας να μη χαθούμε στον δρόμο». Μέσα από αυτήν την οπτική η ψυχαναλύτρια Λ. Ντετιβίλ αναλαμβάνει να παρουσιάσει στα δύο βιβλία της (Donald W. Winnicott, une nouvelle approach, 2008 και La Clinique de Winnicott, 2013) το έργο του Γουίνικοτ, το οποίο μελετά από τα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Με αφετηρία την προσωπική θεραπευτική εμπειρία της αλλά και τη ματιά με την οποία η Λ. Ντετιβίλ προσεγγίζει και κατανοεί το έργο του Γουίνικοτ, η συνομιλία η οποία καταγράφεται σε αυτό το τομίδιο επιχειρεί να αναδείξει την καινοτόμο αλλά και τη νεωτερική διάσταση της συμβολής του μεγάλου βρετανού ψυχαναλυτή και παιδιάτρου, ο οποίος δεν έπαψε μέχρι το τέλος της ζωής του να αναζητά, να αναθεωρεί και να τολμά μέσα σε ένα πνεύμα απόλυτου σεβασμού και πίστης στον άνθρωπο και στις δυνατότητές του, ενώ ως μέλος της Βρετανικής Ψυχαναλυτικής Εταιρίας (της οποίας υπήρξε πρόεδρος για δύο θητείες) συνέβαλλε ουσιαστικά και διακριτικά στη διαμόρφωση και την ανάδειξη της «Ανεξάρτητης» ομάδας. Συζητώνται βασικές έννοιες τις οποίες ο Γουίνικοτ, με αφετηρία την κλινική του εμπειρία, εισήγαγε στο ψυχαναλυτικό λεξιλόγιο, όπως τα μεταβατικά αντικείμενα και φαινόμενα, ο αληθής και ο ψευδής εαυτός καθώς και εκείνες που αφορούν στην ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη του βρέφους όπως το δημιουργημένο-ανευρεθέν, η αυταπάτη, η απαρτίωση ή το αμιγώς θηλυκό στοιχείο. Αναπτύσσονται τα στοιχεία του διευκολυντικού περιβάλλοντος αλλά και οι μορφές μη επικοινωνίας, η καταστροφικότητα και το μίσος. Αναλύεται ο ρόλος του πατέρα, η αποστέρηση και οι αντικοινωνικές συμπεριφορές. Μέσα από κλινικά παραδείγματα και εκτενή αναφορά στον τρόπο που ο Γουίνικοτ αντιλαμβάνεται και προσεγγίζει τη θεραπεία και το ρόλο του θεραπευτή στο «εδώ και τώρα» της συνεδρίας και της μεταβιβαστικής/αντιμεταβιβαστικής διάδρασης, συζητώνται ιδιαίτερα ζητήματα όπως η παλινδρόμηση, η ικανότητα να είσαι μόνος καθώς και η ανθρώπινη τάση για αυτοθεραπεία.